یه داستان کوتاه و عبرت اموز!!

در زمان های قدیم  چوپانی پیری در روستایی  زندگی می کرد

که همگی اون رو به سادگی و پاکی می شنا ختند

و مردم اون روستا در فقرشدید بودند  

 و حاکم اون شهر مرد بسیار زورگو وثروتمندی بود

و چوپان به مردم همیشه می گفت روزی خودمان به پادشاهی می رسیم واین ظلم ها تمام خواهد شد

یه روز مثل همیشه وقتی چوپان گوسفندان حاکم رو به صحرا می بره

تا چرا   کنند  نا گهان  زلزله میاد   ویکی از گوسفندان به دره می افته

چوان از ترس حاکم و محا کمه شدن

خودشو به دره میرسونه  تا گوسفند رو بیاره تا اینکه حاکم حرف اون رو باور کنه و از تقصیرش بگذره

وقتی به دره می رسه  و گوسفند رو می خواد بیاره  چشمم به یک تابوت می افته

و اون وقتی خوب دقت می کنه  یه انگشتر توی دست اون میبینه

واون خوشحال میشه که میتونه اون انگشتر را به پادشاه هدیه بده و پادشاه هم اون رو ببخشه

بلاخره اون گوسفند و انگشتر رو با خودش از   دره   بیرون میاره

و به طرف قصر حرکت می کنه

چوپان انگشتر رو بدستش می کنه و وارد قصر میشه

چوپان از نگهبان قصر اجازه ورود می خواد

ولی نگهبان متوجه چوپان نمیشه

چوپان دوباره اجازه می خواد  ولی باز نگهبان متوجه نشد

چوپان هم با عصبانیت وبدون اجازه وارد میشه

و وقتی میبینه که کسی کاری با اون نداره تازه متوجه جادوی انگشتر میشه

و متوجه میشه که این انگشتر اون رو از نظر  ها پنهون می کنه

چوپان حالا خودش رو از قصر فراری می ده

و وقتی متوجه حکمی که حاکم برای اون در نظر گرفته میشه

دیگه هیچ وقت خودش رو نشون نمیده

چوپان حالا به راحتی دیگه وارد قصر میشه و خارج میشه بدون اونکه کسی متوجه بشه

و یواش یواش اشیاء قیمتی رو می دزدیده

و بلا خره اینکه اون زن حاکم رو از جادوی انگشتر با خبر میکنه

و اون رو وادار به این می کنه که حاکم رو بکشه

و زن حاکم هم این کار رو انجام میده

و حالا چوپان پادشاه شده بود

ولی ظلم اون هیچ کمتر از حاکم قبل نبود وحتی بیشتر هم بود؟

اگه شما جای چوپان بودید چه کار می کردید ایا حاضر به محاکمه شدن بودید؟؟!